| Title | The Elusive Naked Body: a Research on embodiment and disembodiment in 20th and 21st century performing arts under the influence of new media |
|---|---|
| Period | 09 / 2005 - 09 / 2009 |
| Status | Current |
| Dissertation | Yes |
| URL | http://www.rug.nl/let/onderzoek/onderzoekinstituten/icog/dissertaties/summaries_2005-2006/deGryse |
| URL | http://www.rug.nl/let/onderzoek/onderzoekinstituten/icog/dissertaties/summaries_2005-2006/deGryse?lang=en |
| Data Supplier: | Website ICOG |
| This project wants to investigate how the naked body is used as an explicit form of corporeality in 20th and 21st century performing arts. I will develop a system of concepts based on a cultural-analytic and sociological study of the naked body which eventually should be used as a frame of reference to analyse the contemporary use of nudity in performing arts in which I distinguish two contradictory tendencies. The explosion of naked bodies in the work of Jan Fabre and Vanessa Beecroft is confronted with the disappearance of the body in the work of CREW and Igor Stromajer under the influence of new media. As a hypothesis, I state that when in the post-dramatic theatre the body became of equal value with other theatrical elements as text, light, setting, , an alternative was found on the one hand in the intensification of corporeality on the stage through nudity and on the other hand in the escape from the physical bodily reality through new media. My corpus is divided into four periods (1900-1940; 1930-1950; 1960-1970, 1980-2005) and four genres (revue, Ausdruckstanz, body art, post-dramatic theatre) which were chosen because the evolution in the perception and the use of a naked body on stage is closely related to the specificity of the genres in question. My research method consists of three moves. First an analysis of the (written) discourse on nudity in the performing arts is carried out. In a second move, this analysis will be problematized in the sense that I will focus on these power structures that determine the way nudity is presented and received. In a third and last move, I confront this problematized discourse analysis with the theories of Judith Butler en Salvoj i ek. Eventually, I hope to offer a historical perspective for the abundance of naked bodies on the contemporary stage which will not present facts on who where and when someone went naked on stage, but a perspective in the sense of a history of mentality towards nudity in specific and corporeality in general in the performing arts of the 20th and 21st century. Besides, I hope to develop a theoretical frame which will enable us to take a stand towards the amalgam of bodies in the performing arts. |
| Dit project wil de inzet van het naakte lichaamsbeeld als expliciete verschijningsvorm van lichamelijkheid in de twintigste-eeuwse podiumkunsten nagaan aan de hand van een begrippenapparaat dat ontwikkeld wordt uit een cultuuranalytische en sociologische studie van het naakte lichaam. Het uiteindelijke doel is om te komen tot een adequaat kader voor de analyse van hedendaagse expliciete vormen van lichamelijkheid in de podiumkunsten waarbij twee aan elkaar tegengestelde tendensen worden verkend. We onderzoeken de explosie van naakte lichamen door in te gaan op werk van Jan Fabre en Vanessa Beecroft. En stellen hier de ont-lichaming in het werk van CREW en Igor Stromajer onder invloed van nieuwe media tegenover. Ik stel als hypothese voorop dat, toen het lichaam in het postdramatisch theater evenwaardig werd gesteld aan andere theatrale elementen (tekst, decor, licht, ), een alternatief werd gezocht in enerzijds het intensifiëren van lichamelijkheid op scène aan de hand van naaktheid en anderzijds het ontsnappen aan de tot op dat moment gekende vormen van lichamelijkheid door middel van nieuwe media, m.a.w. het ont-lichamen. Mijn corpus is opgesplitst in vier delen: revue (1915-1940), Ausdruckstanz (1930-1940), body art (1960-1980) en het postdramatische theater (1980- ). De keuze voor deze stromingen werd bepaald door de nauwe verbondenheid tussen de eigenheid van het medium en de evolutie in het denken over en het gebruik van het expliciete lichaam in de podiumkunsten. Mijn onderzoekmethode bestaat uit drie bewegingen. In een eerste beweging wordt een discoursanalyse uitgevoerd van de tekstuele rapportage van het naakt in de podiumkunsten. De discoursanalyse wordt in een tweede beweging geproblematiseerd in die zin dat gezocht wordt naar de machtsstructuren bepalend voor de manier waarop naakt wordt gepresenteerd en ontvangen. In een derde en laatste beweging confronteer ik de geproblematiseerde discoursanalyse met de theorieën van Judith Butler en Salvoj i ek. Uiteindelijk hoop ik de over-aanwezigheid van het naakte lichaam op de hedendaagse podia in een historisch perspectief te plaatsen dat niet de feiten van wie waar wanneer en hoeveel naakt ging op een rij zet, maar een perspectief qua mentaliteit ten aanzien van naaktheid specifiek en lichamelijkheid algemeen in de podiumkunsten van de 20ste en 21ste eeuw. En daarnaast hoop ik een theoretisch kader te ontwikkelen dat ons toelaat in de toekomst positie te nemen tegenover het amalgaam aan lichamen in de podiumkunsten. |
| Secretariat | Institute for Humanities Research - ICOG (RuG) |
|---|---|
| Collaboration | Groningen Research School for the Study of the Humanities - GRSSH (RuG) |
| Project leader | Prof.dr. J.J. van Maanen |
|---|---|
| Project leader | Dr. K.E.F. Vanhoutte |
| Doctoral/PhD student | Drs. E. Degryse |
| A85100 | Arts and culture |
|---|---|
| D35300 | Dramatology |
Go to page top
Go back to contents
Go back to site navigation